Over trilkittens is eigenlijk maar weinig gepubliceerd.
Tijdens mijn zoektocht naar informatie over dit onderwerp,
kwam ik tot de conclusie dat de wetenschap grotendeels nog
gokt naar de oorzaak/oorzaken van deze aandoening. Wel staat
vast, dat het een gevolg kan zijn van een besmetting met
kattenziekte die de moederpoes tijdens of voor de zwangerschap
opliep, of het kitten zelf vlak na de geboorte.
Er zijn
echter nog veel meer gevallen te noemen waarin helemaal geen oorzaak is te
vinden. Mogelijke oorzaken waarover wordt gespeculeerd, is een achterstand
in de ontwikkeling van de kleine hersenen of zoals de meest
recente opvatting is, een defect aan
axonen.
Over de symptomen is men duidelijk:
Katten met deze aandoening staan en lopen vaak met hun poten
ver uiteen en hebben een gang die beschreven kan worden als
hoogstappend (als een kip). Katten met cerebellaire
problemen vinden het moeilijk om goede inschattingen te
maken als ze springen en als ze het doen, doen ze het vaak
heel overdreven. Trillen of beven, dat bij sommige katten
erger wordt als ze iets gaan doen als bijvoorbeeld eten (dit wordt ook
intentie tremor genoemd), worden ook waargenomen.
Over de prognose bestaat ook onenigheid, waardoor kittens op
jonge leeftijd al dan niet worden euthanaseert. Cerebellaire
ataxie als gevolg van een besmetting met het
kattenziektevirus is niet progressief, m.a.w. woorden het
wordt niet erger dan zoals ze als kitten al waren. Doorgaans
passen de katten zich aan deze handicap aan.
Wel of niet erfelijk?
Ook hierover bestaat discussie. Een genetisch defect (mits
daarvan sprake is) hoeft nog geen erfelijk defect te zijn.
Indien het erfelijk zou zijn, dan is het
autosomaal
recessief. Er is echter een varia aan mogelijke oorzaken
naast de mogelijkheid van erfelijkheid, zoals besmetting met
een virus (b.v. enting met levend
FPV
vaccin tijdens de zwangerschap) of door toxische stoffen (ontwormingen).
Behandeling
Om het maar heel kort door de bocht aan te geven: die is er niet.
Een nederlands artikel (zie hieronder) schrijft
over goede resultaten die behaald zouden zijn met Vitamine B. Niet omdat er een tekort aan deze vitamine is bij kittens
met Cerebellaraire Hypoplasie, maar als extra ondersteuning
bij de ontwikkeling van het zenuwstelsel. Afhankelijk van de
ernst van de symptomen zou kunnen worden volstaan met vitamine B
druppels of vermalen pillen, of in meer ernstige gevallen
vitamine B injecties. De werking hiervan op CH is echter
niet wetenschappelijk onderbouwd.
Trilkittens
“Op 4 februari 2000 schonk mijn poes Doesjka het leven aan vijf kittens. Toen de kittens met drie weken oud uit de doos kwamen en zich door de kamer gingen voortbewegen, vertoonden twee kittens een afwijking. Zodra zij in actie kwamen, begon hun achterlijf te schudden en bleven hun achterpootjes even trillend in de lucht hangen alvorens ze met een onbeheerste 'smak' werden neergezet...”
(Bron: Sylvia Visser,
gepubliceerd op de website van SAINT pro Cat)
Wobbly kittens
Engelstalig artikel.
“There are many causes of gait abnormalities in
kittens which include:
Problems
with the nervous system
Problems
with other body systems which have an effect on how the brain or nerves work
Weakness -
many causes of this including anaemia, lack of food or fluids etc
Orthopaedic problems (problems with the bones and joints)
Muscle
problems
Some of these problems are congenital ie, present
from birth while other problems develop later on. Some of the diseases are
inherited whilst others occur for other reasons including infectious causes...”
(Bron: Dr Sarah MA Caney, ex-FAB Lecturer in Feline Medicine (Presented at the FAB Conference October 2002), gepubliceerd op de website van Feline Advisary Bureau)
Leven met een kat met Cerebellaire Ataxie
Stumbles, Wiggy en Wobbles zijn voorbeelden van door deze
aandoening gehandicapte katten en die een gelukkig leven bij liefdevolle
eigenaren leiden.
Lees hun verhalen (Engelstalig):
Amy, de kat in deze video, kent betere en slechtere periodes. Deze video is
opgenomen in een periode dat ze veel last heeft van haar aandoening, en geeft
helder aan hoe een kat die deze aandoening in ernstige mate heeft zich beweegt.
Vergeet bij het kijken hiernaar echter niet dat dit een zeer ernstige vorm van
ataxie is. Niet alle katten met deze aandoening zijn zo zwaar gehandicapt als Amy.
Voor Amy is tevens een aantal hulpmiddelen
gemaakt:
Trilkitten
-erfelijk bepaald?
Gendefekt – Erfahrungsbericht aus Sicht eines Züchters
Tenslotte een Duits artikel van een fokster die meerdere malen met deze aandoening te maken heeft gehad, en ervan overtuigd is dat het gaat om een erfelijk defect. Iets dat ondanks haar volhardendheid en inspanningen (nog) niet is aangetoond.
“Etwas später erreichte mich der Obduktionsbefund meines kleinen Katers. Aus meiner damaligen Sicht mit einem grundsätzlich erleichternden Ergebnis. Obwohl der Bericht mit allerhand medizinischen Fachbegriffen gespickt war, sagte er lediglich aus, dass eigentlich NICHTS gefunden wurde. Das Gehirn war normal entwickelt, Gehirnzellen und Ganglien waren unauffällig. Eine Speicherkrankheit konnte ausgeschlossen werden. Nerven und Nervenzellen waren ebenfalls ohne Befund. Es konnte schlicht und ergreifend nichts Abnormes gefunden werden, alle bekannten erblichen Erkrankungen mit dieser Symptomatik konnten ausgeschlossen werden und somit endete der Bericht mit einem für mich sehr erleichternden Satz: Eine hereditäre (erbliche) Ursache, kann nicht bestätigt werden.
Verunsichert wurde ich lediglich durch die Tatsache, dass so rein gar nichts gefunden wurde, obwohl mein kleines Katerchen die Symptomatik einer schweren Erkrankung aufwies. Wie konnte so etwas sein?
...”
(Bron: Turkse Angorakatten cattery Hosca kal)
En het vervolg daarop: de meest recente ontwikkelingen op onderzoeksgebied als het gaat om CH.
“1) Eine Mutation eines Myelin-Basis Proteins
wurde ausgeschlossen, unglücklicherweise. Es scheint eine axonale Anomalie zu
sein. Myelinmutationen sind sein Forschungsgebiet, weshalb wir uns ursprünglich
an ihn gewandt haben. Es war eine Vermutung, basierend auf einigen vorläufigen
Pathologiedaten, aber sie hat sich nicht bestätigt. Forschung ist oft so.... da
muß man schon Glück haben.
2) Er ist 'schrecklich enttäuscht' wie 'norma'“ die Gewebeproben sind. Das
Cerebellum und das Rückenmark erscheinen mikroskopisch 'zu normal', um die
klinischen Symptome zu erklären. Unglücklicherweise bedeutet dies, daß es
weniger wahrscheinlich ist, daß unsere Krankheit den "AHA! Das hab ich schon mal
gesehen Effekt auslöst. Die Anomalie ist nicht so ausgeprägt, als daß sie auf
eine Genanomalie hindeuten würde. Wenn es z. B. eine Liposomen-Speicherkrankheit
wäre, dann wäre die Suche nach dem Gen viel einfacher…”
(Bron: Turkse Angorakatten cattery Hosca kal)
DISCLAIMER Wanneer u een van de bovenstaande
koppelingen bezoekt, gaat u naar een website die door een andere
partij wordt bestuurd.
Cattery van de Moeshoek is niet verantwoordelijk voor de informatie
of inhoud op andere sites.
