Ziekte en gezondheid

(kat) 

Een ervaring met cryptosporidia

Dit verhaal gaat over het verdriet dat de parasiet in de darmen van het poesje op het beloofde adres waar onze Tommie naar toe zou verhuizen veroorzaakte: cryptosporidia.

Tommie is een kitten uit ons laatste nestje: het nestje van Mijntje en Doppie. Hij woont bij ons. Maar dat was niet zo bedoeld.

Al vanaf zijn derde levensdag kon hij zich verheugen op een adres om heel oud op te gaan worden. Samen met een poesje van een paar maanden ouder dan hij, die daar net was komen te wonen.

Al heel spoedig na de reservering van kleine Tommie bleek dit mooie poesje ziek te zijn. Ze droeg een parasiet in haar darmen: cryptosporidia. Eentje die zich niet met een kuurtje bleek te laten afschepen. En ook niet met twee. Of drie. Zelfs de overgekomen medicijnen uit de VS mochten niet baten. Steeds weer die genadeloze uitslag: 'positief' getest.
Dat Tommie niet kon verhuizen zolang zij nog een besmettelijke parasiet bij zich droeg, was duidelijk. Maar we gingen er allemaal vanuit dat dit te overwinnen was, en er een moment zou komen dat ze er vrij van zou zijn.

De verscheurende onzekerheid

En zo verschoof de beslissing 'Tommie verhuist wel of Tommie verhuist niet' aanvankelijk van week naar week. En daarna groeiden die weken tot maanden. Maanden van heen en weer geslingerd worden tussen afscheid nemen van onze kant en hoop van de kant van de beloofde eigenaars en de slag om weer opnieuw in onzekerheid te zitten en weer te wachten tot een volgende stap in het lange wachten.
Maar vooral: maanden van zorgen voor en zorgen om de kleine dame. Amper de kattenbak durven te bekijken en vervolgens de vrees weer bevestigd te zien: diarree, diarree en nog eens diarree.
Na even een verbetering opnieuw weer die domper van de terugval. En steeds weer de klap van de testuitslag: positief.

Daar waar aanvankelijk de bacteriële groei in de darmen nog goed was, werd die na verloop van tijd door het langdurig antibioticagebruik verstoord en nam de E.coli bacterie de overhand. Met als gevolg wéér een antibioticakuur.

Het langverwachte goede nieuws

Zeven maanden en vele testen, antibiotica en dieetvoeding verder kwam dan eindelijk die verlossende testuitslag: NEGATIEF! We durfden het allemaal al bijna niet meer te geloven. Voor de zekerheid werd besloten om nog een maand 'wachttijd' in te lassen. Een maand van veel spanning en nog meer overdreven geschrob en geboen in huis dan al die maanden daarvoor. Na vier weken met een knoop in de maag opnieuw met een zakje poep naar het dierenziekenhuis, op de fiets glibberend door de sneeuw. Zou het... de diarree was er niet beter op geworden, maar naar maanden schade die de parasiet aan de darmwand aangericht zal hebben was ook niet te verwachten dat die darmen al hersteld zouden zijn.
Vijf dagen later was de uitslag er nog niet en de slechte voorgevoelens werden sterker en sterker. Immers de keren dat de uitslag positief was geweest, had het steeds zo lang op zich laten wachten.

De slag in het gezicht

De vermoedens werden waarheid, de testuitslag wees opnieuw cryptosporidia uit. Zo'n ontluistering, na die hoop die de vorige uitslag weer had gebracht. Een gesprek met de behandelend dierenarts leverde op dat de testen nooit 100% uitsluitsel kunnen geven.

De sluimerende parasiet of de 'eitjes' ervan kunnen gemist worden indien ze niet in grote getale aanwezig zijn. Bij verminderde weerstand komen ze opnieuw tot ontwikkeling, met als gevolg weer een nieuwe grote uitbraak van de parasiet. Die verminderde weerstand zal in dit geval zijn geweest de periode dat ze herstellend was van haar sterilisatie.
En dat betekent dat 'we' (na al die maanden zijn we zo betrokken dat het als we voelt) voor het feit staan, dat er rekening mee gehouden moet worden dat de cryptosporidia definitief bewoner van de darmen van de poes kan blijven.

En wat nu...

Nadat deze klap verwerkt was, voor zover je daar van kan spreken, was het tijd om niet bij de pakken neer te gaan zitten maar de blik op de toekomst te richten. Hoe ervoor te zorgen dat de gezondheid van het poesje zo optimaal wordt/blijft.
In overleg met de behandeld dierenarts is gekozen om haar over te schakelen op rauw voer. Hiermee is de kans op een gezonde darmflora en daarmee een verhoogde weerstand het meest groot.
Na contact met Tannetje de Koning is inmiddels een start gemaakt met de overstap, aanvankelijk door tartaar met de voeding die ze gewend was te mixen, waarbij steeds grotere hoeveelheden tartaar. Opnieuw aangevuld met probiotica (Protexin).
Het is nog te vroeg om andere conclusies te trekken dan dat het poesje van een moeizame eter in een hongerige tijger is veranderd, die haar schoteltjes bijna in 1 keer leeg eet en daarna nog het aanrecht in de gaten houdt of er soms nog meer komt.

We zullen deze pagina periodiek bij blijven werken, om verslag te geven van de al dan niet geboekte resultaten met rauw voer.

lees hier meer over cryptosporidia »

DISCLAIMER
Wanneer u een van de bovenstaande koppelingen bezoekt, gaat u naar een website die door een andere partij wordt bestuurd.
Cattery van de Moeshoek is niet verantwoordelijk voor de informatie of inhoud op andere sites.