|
[6 november 2004] Eindelijk was het zover: Mijntje mocht verhuizen! We
hadden afgesproken dat wij haar op zouden halen. Ik was hartstikke nerveus,
ontwikkeling van kittens gaat zo snel en het was toch alweer even geleden dat we
haar voor het laatst hadden gezien. Hoe zou ze nu zijn?
 In
Wommels aangekomen liep ze er door het huis te stuiteren, oooooh jee dat
beloofde spanning en sensatie. Geen seconde zat ze stil. Maar wat was ze mooi
geworden, de kleine 'gremlin' was dan toch tot een prachtig kitten uitgegroeid.
De rit naar huis vond ze niet zo erg fijn en dat liet ze ook weten. Voor de
gistsnoepjes die ze in haar verrassingspakket mee had gekregen was ze echter wel
te paaien, zo ernstig was het dus niet.
Thuis aangekomen was het wel eventjes wennen, maar de andere katten vonden
haar al snel een lieve huisgenoot, het ging eigenlijk naadloos. Ze zorgde vanaf
dat moment voor veel spektakel in huis. Alles dat geen andere kat vóór haar had
bedacht, dat probeerde zij uit. Bovenop deuren balanceren, op de balustrade van
de overloop wankelen, etc. Geen moment had ze rust, eventjes een napje en dan
weer verder met het huis op stelten zetten. Een donderstraal dus!
[eind maart 2005] Een paar maanden later heerste er een nare kuch
onder een paar katten in de cattery, en Mijntje hoorde daarbij. Dat kan
natuurlijk wel eens voorkomen en in een groep heeft zo'n bacterie goed
toeven. Gelukkig bestaan er antibiotica en 2 weken later was er niets meer aan
de hand. Bij Mijntje had dat wel wat voeten in aarde, want ze bleek overgevoelig
voor de
Doxycycline die ze kreeg: kwijlen en een kwartier later kwam de boel er
weer uit. Er werd overgeschakeld op
Stomorgyl en gelukkig was ook bij haar
de klacht na
een week antibiotica over.
[juni 2005] Schrikken: er zit bloed bij de ontlasting van één van de
katten.
 [19 juni 2005] Na wat ingewikkelde acties is duidelijk wie het
probleem met de ontlasting heeft: Mijntje. Het was een vettige ontlasting
(geen diarree maar ook niet zo hard dat er geen 'slipsporen' in het menselijk
toilet zouden komen als ze daar op had gezeten) met daarbij vers bloed en slijm.
Dus gelijk een afspraak bij de dierenarts voor na het weekend gemaakt. De
klachten wezen op een ontsteking, dus ging ik naar huis met naast Mijntje in
haar reismandje, een doosje
Metrazol 250 mg (2x p.d. 0,25 tablet gedurende 7 dagen, daarna 1x p.d. 0,25
tablet) en CVP tabletten (cyclofosfamide, vincristine en prednison; 2x p.d. 1
tablet). Omdat het om een darmprobleem ging kreeg ik gelijk een zak
Hill's
Feline I/D mee. Geen probleem, dat had ik al eens eerder gehad toen
Sauterne zat te kwakkelen met haar
darmen. En ze vonden het allemaal heerlijk.
[4 juli 2005] Geen verbetering. Om de darmflora te herstellen schreef
de dierenarts
Pro-Kolin voor. Omdat ze zo'n vreselijk hyperactief katje is homeopathische granules om haar te kalmeren. Omdat een voedselallergie werd vermoed, kreeg ik
Royal Canin kat Hypoallergenic mee. Een voer waar echt alle allergene stoffen
uit zijn gefilterd. Om zeker te weten of het om een allergie ging, is gelijk
bloed afgenomen.
[6 juli 2005] Uit het bloedbeeld blijken flinke ontstekingen en een
allergene reactie. Doorgaan met de
Royal Canin kat Hypoallergenic zou je zeggen,
ware het niet dat zelfs een beetje van dit voer al tot vreselijke diarree
leidde. (Zonder bloed overigens, maar ja, op diarree zaten we ook niet te
wachten.) Dus kon ik
Metrazol (250 mg, 2x p.d. 0,25 tablet) bij de dierenarts ophalen. Op eigen
initiatief ben ik gekookte alaskafilet (koolvisfilet) gaan voeren. Ik had me
inmiddels ingelezen in voedselallergieën en een uitsluitingdieet leek me de
beste optie. Van daaruit langzaam steeds een paar brokjes van de
Royal Canin kat Hypoallergenic toevoegen.
[15 juli 2005] Nee dit was niet de manier, de diarree begon gelijk
weer bij het opbouwen van de
Royal Canin kat Hypoallergenic. De
Metrazol deed blijkbaar ook niet haar werk, dus daar mocht ik mee stoppen.
Wel verder met de
Pro-Kolin. Er moest dus een ander dieet worden bedacht. Gekookte vis met
rijst zou opnieuw de overgang vormen, aangezien ze het daar goed op deed. Dit
moest de brug worden naar
Royal Canin Sensitive Control, een brokje op basis van
vis en tapiocameel.
 [20 juli 2005]
Wisselend brij/onvaste ontlasting (zonder bloed) bij 5 dagen vis met rijst en
een paar brokjes
Royal Canin Sensitive Control. Dat was
niet goed genoeg. Omdat ze zo jong was, sloot de dierenarts met grote zekerheid
darmtumoren uit. Ze opperde een doorwijzing naar een kliniek voor endoscopie.
Hiervoor hebben we niet gekozen. Juist omdat het niet waarschijnlijk was dat het
om een tumor ging, en een chronische ontsteking via deze diagnostiek misschien
wel te bewijzen was, maar geen oorzaak daarvan kon aantonen.
Om de ontsteking onder controle te krijgen kreeg Mijntje
Prednoral (5 mg, 2x p.d. 0,5 tablet). Opnieuw ook weer
Metrazol (250 mg 1x p.d. 0,5 tablet). Omdat de darmen niet goed
functioneerden zouden die waarschijnlijk ook onvoldoende vitamines uitfilteren,
dus kreeg ze ook
Vitoral-C tabletten (1x p.d. 0,5 tablet) voorgeschreven. Nou die vond ze
lekker en de rest ook. Dus dat was oppassen geblazen dat de juiste kat ze binnen
kreeg! Verder gingen we door met de
Pro-Kolin.
[26 juli 2005] Ja hoor, eindelijk weer vaste ontlasting. Maar...
opnieuw met vers bloed erbij. Terug bij af. Ze valt ook steeds meer af. Nieuwe
lading
Prednoral en
Metrazol meegekregen.
 [27 juli 2005] Ze wordt alleen maar hyperactiever, rent enkel nog maar
door het huis, uren achtereen. Slaapjes duren niet langer dan een half uur. Dus
nieuwe homeopathische granules opgehaald, maar ze helpen niet meer.
[3 augustus 2005]
Prednoral afbouwen, de ontlasting is redelijk vast en er is geen bloed meer
bij.
[19 september 2005] De
Prednoral is helemaal afgebouwd, het Gourmetje Gold dat ze die ochtend heeft
gehad zorgt weer voor bloed bij de ontlasting. En zo gaat dit af en aan.
[30 september 2005] Vriendin
Mug heeft een allergische reactie op haar
huid,
eosinofiele plaque op haar kopje. Kan van een insectenbeet komen, maar
aangezien er ook een voerwisseling is geweest (naar de
Royal Canin Sensitive Control van Mijntje) zou het heel goed een voedselallergie kunnen zijn. Voor de
zekerheid moet daar een dieet op worden gezet.
Nee hè... wat nu. De brokjes
staan hier standaard op een schaal, gedurende de hele dag. In porties voeren
betekent schrokken en 5 minuten later uitkotsen. Dus op zoek naar een voer dat
alle katten kunnen hebben. En gevonden in
Trovet RRD.
[4 oktober 2005] NIET gevonden dus, modderpoep met vers bloed erbij
bij Mijntje. Gelijk gestopt met de
Trovet RRD, dus toch maar apart voeren met alle
gevolgen van dien.
Aangezien ik een beetje dierenartsbezoek-moe was, ben ik maar wat aan gaan
modderen. Fout natuurlijk, dat weet ik achteraf gezien ook wel. Dus met als
gevolg dat er uiteindelijk vrij te pakken
Royal Canin Sensitive Control en
Trovet RRD voor allen stond, en Mijntje standaard weer
bloed bij de ontlasting had.
Echt terug bij af dus, met het verschil dat ik nu
geen Carocat voerde, maar (duur) dieetvoer.
Dit moest toch anders kunnen.
Alternatieve geneeswijzen
En dan ga je het dus toch buiten de reguliere geneeskunde zoeken. Eigenlijk
geloof ik hier helemaal niet in, maar je weet maar nooit.
 Toen ik las over Candida Albicans, een gist die de
overhand in de darmen kan krijgen na veelvuldig antibioticagebruik, kwam
ik al heel snel op colloïdaal zilver uit. Dit is niet meer of minder dan zeer
fijn verdeeld zilver via elektrolyse opgelost in (gedestilleerd) water. Het is
geen erkend geneesmiddel, maar de werking zou hetzelfde zijn als die van
antibiotica en er werd zelfs al door het Romeinse leger gebruik van gemaakt.
Tja, baat het niet, dan schaadt het ook niet, zo dacht ik. De literatuur
beschreef dat je het zonder bijverschijnselen lange tijd kan gebruiken, en dat
je het zelfs preventief kan gebruiken.
Dus schafte ik een flesje met Colloïdaal zilver via het internet aan. Het
zijn druppeltjes, twee keer per dag 3 druppels voor het gewicht van Mijntje. Ik
breek daarvoor een stukje vleesstaafje van de Aldi af en prik daar met een
satéprikker een gaatje in. Daar gaan de druppels in en dan 'slok-weg' in de keel
van Mijntje.
Minimaal 20 dagen moet je het blijven gebruiken vermeldt de literatuur. Ik durf niet te stoppen. Want,
vanaf de vierde dag dat ik het gebruik, heeft Mijntje geen bloed meer bij de ontlasting.
En na 14 dagen had ze mooie harde drollen.
Ook moet ik bekennen dat ik bij aanvang van het druppelen die dieetvoeders zo
zat was, dat ik daarnaast weer een grote bak
Carocat heb staan. Die moet ik 2
keer per dag bijvullen, de dieetvoeders maar eens in de 4 dagen. Hmmm... vreemd,
of niet?!
Mijntje komt weer aan en wat het meest bijzondere is: ze is niet meer
hyperactief. Net als de andere katten heeft ze een paar keer per dag haar snelle
uurtje, maar voor de rest kan ze lekker liggen luieren. Ik ben blij!!
2006, het jaar van de hond, voor mij dus eigenlijk meer het jaar van de kat.
Wat is Colloïdaal zilver?
Colloïdaal zilver blijkt een stof die voor de zuurstofstofwisseling van
primitieve levensvormen afremmend werkt, maar die voor mens en dier geen
nevenwerkingen vertoont. Het kan inwendig en uitwendig worden toegepast,
zowel bij mensen als bij dieren. Het kan ook gedurende
langere tijd worden gebruikt. Wel wordt melding gemaakt van een verschijnsel dat argyosis wordt genoemd (zilververgiftiging) wanneer er hoge doseringen
worden gebruikt.
Colloïdaal zilver gaat niet alleen bacteriën te lijf, maar ook virussen,
schimmels en parasieten.
Kijk
HIER voor de bijsluiter.
Update 1 maart 2006:
Sinds enkele weken zijn we helemaal gestopt met colloïdaal zilver. Mijntje vreet
dagelijks haar buik vol aan
Carocat lam/rijst,
Trovet konijn/rijst en
Royal Canin Sensitive Control. En dan met name het eerste, de rest hoef ik steeds
dagenlang niet bij te vullen. Ze is helemaal fit, geen bloed meer bij de
ontlasting en ook geen diarree. Ze is ook flink aangekomen: 3,6 kilo en dat is
voor een poes van haar formaat (klein tot middelmaat) een heel mooi gewicht.
Update 13 februari 2007
Nog steeds hetzelfde resultaat: mooie vaste ontlasting zonder bloed, wat ze
ook eet. Verder is haar hyperactiviteit ook niet meer teruggekomen.
Update 21 november 2007
Nog steeds hetzelfde resultaat: mooie vaste ontlasting zonder bloed, wat ze
ook eet. Verder is haar hyperactiviteit ook niet meer teruggekomen. Ze is zelfs
trotse moeder van
een nestje geworden dit jaar!
Geïnteresseerd in ervaringsverhalen met colloïdaal zilver bij
katten? Lees dan ook
het verhaal van Ebony eens.
|
wij verkopen geen
diergeneesmiddelen
